Journal of Political Strategy

Analysis and study of the causes of the convergence of the Islamic Republic of Iran and the Republic of Tajikistan

Volume 6, Issue 4 - Serial Number 23
Winter 2023
Pages 131-150
Journal of Political Strategy

Document Type : Original Independent Original Article

Authors

seyed mohammadjavad momeni 1
Mohammad Hossein Tagvi Kutnai 2
ali Naghilu 3

1 M.Sc. in Regional Studies, Middle East and North Africa, Islamic Azad University, Chalous Branch, Chalous, Iran

2 Master of Fiqh and Islamic Law, Islamic Azad University, Babol Branch, Babol, Iran

3 Master of International Relations, University of Tehran, Tehran, Iran

Abstract
The Republic of Tajikistan gained independence on September 9, 1991 after the collapse of the Soviet Union. In the convergence of governments, they benefit from each other's material resources and economic ability and with joint cooperation, and with convergence and good relations, they can supply each other's deficiencies in different ways and complement each other's investment and production actions. The expansion of relations between the Islamic Republic of Iran and Tajikistan has been the focus of the country's officials since the beginning of the country's independence. Therefore, in Iran's foreign policy, Tajikistan enjoys a privileged position and due to the many commonalities between the two countries, it can be considered kinship relations. Economy and investment, language affinity, long-standing cultural and racial ties, religious ties and common history between Iran and Tajikistan provide a suitable platform for convergence between the two countries.

Keywords

Convergence
economy
linguistic and religious ties
linguistic affinity
common history
ابوالحسن شیرازی، حبیب‌الله (1370). ملّیت های آسیای میانه، تهران: نشر دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امورخارجه.
بدوحی، منوچهر (1390). «تاثیر تعاملات اقتصادی در توسعه روابط ایران و تاجیکستان»، فصلنامه علوم سیاسی و  روابط بین الملل، شماره 17، زمستان.
جعفری کیا، علیرضا (1398). «تحلیل روابط سیاسی تاجیکستان»، مطالعات علوم سیاسی، حقوق و فقه، دوره پنجم، شماره 1، بهار.
حاجی یوسفی، امیرمحمد (1384). سیاست خارجی ایران در پرتو تحولات منطقه‌ای 1991-2001، تهران: وزارت امور خارجه، چاپ دوم.
حقی، محمد (1396). همگرایی ملت‌ها و واگرایی دولت‌های مسلمان در پرتو انقلاب اسلامی، تهران: مرکز بین المللی ترجمه و نشر المصطفی (ص).
عیوضی، محمدرحیم (1397). جهانی سازی و همگرایی کشور‌های اسلامی (موانع و چالش‌ها)، تهران: دانشگاه عالی دفاع ملی.
کولایی، الهه (1376). سیاست و حکومت در آسیای مرکزی، تهران: انتشارات سمت.
گریفیتس، مارتین (1390). دانشنامه روابط بین الملل و سیاست جهان، ترجمه ی علیرضا طیب، تهران: نشر نی
ملکی، عباس (1371). «روابط ایران و جمهوری‌های آسیای مرکزی»، فــصلنامه مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز، شماره 1، تابستان.
ملکیان، محسن (1391). «روابط فرهنگی ایران و تاجیکستان»، دوفصلنامه مطالعات اوراسیای مرکزی، سال پنجم، شماره 2، پاییز و زمستان.
Deutsch, karl, (1967), a Arms Control and The Atlantic Alliance: Europe Faces Coming Policy Decisions, New York, Wiley
DOLAT (2012), “Cultural Unity between Iran and Tajikistan”, Available at: http://www.dolat.ir, (accessed on: 19/10/2012).
Miller, Lynn ,The Prospect of Order Through Regional Security, in Richard A.Falk and Sual H. Mendlovitz (eds), (1973) ,Regional Politics and World Order, San Fransisco, WH.Freeman
Marat, Erica (1 February 2006), "Iran & Tajikistan strengthen cooperation in the energy sector, Eurasia Monitor
New Europe (2012), "Iran is Reliable Friend of Tajikistan" Available at: http: //www.neurope.eu, (accessed on: 18/3/2012).
https //irna.ir xjJyZR
https://www.president.ir/fa/136803

Home

Guide for Authors

Submit Manuscript

Reviewers

Contact Us