Bilateral Cultural and Social Relations between Iran and the United States from the Beginning to the Victory of the Islamic Revolution of Iran (1829-1979)

Document Type : Original Independent Original Article

Authors

1 PhD student in Political Science from the University of Missouri, India, Missouri, India.

2 Assistant Professor of Political Science, Payame Noor University, Tehran, Iran.

Abstract
The turning point in US-Iranian relations dates back to the early 19th century, and in general, the relations between the two countries at this time and even until World War II - albeit with ups and downs - were largely confined to cultural, religious, and later to some extent economic relations. . Until 1920, US government officials were reluctant to attend Iran for various reasons, especially under the influence of Monroe's policy, but in mid-1320, due to new US assessments, this government had infiltrated Iran anyway. What's more. From this historic moment to the victory of the Islamic Revolution, Iran-US cooperation has gradually led to its widespread influence in political, social, cultural and economic affairs. Formally links with Western interests and expanding cultural and social relations are among the important issues of concern to the sovereignty of Iran in the 1940s. The United States is more interested in the Iranian authorities than in any other country. The purpose of this study is to briefly introduce the cultural and social activities of the United States of America in Iran and vice versa Iranian cultural and social activities in the United States until the victory of the Islamic Revolution of Iran

Keywords

احمدیان، قدرت؛ ابوالفتحی، محمد و چراغی، حمیدرضا (1398). «بررسی الگوهای مدیریتی در ایران و آمریکا در تداوم منازعات بین دو کشور»، فصلنامه پژوهش های راهبردی انقلاب اسلامی، سال دوم، شماره 7، پاییز.
ازغندی، علیرضا (1376). روابط خارجی ایران؛ دولت دست نشانده، تهران: نشر قومس.
استمپل، جان. دی. (1377). درون انقلاب ایران، ترجمه منوچهر شجاعی، تهران: موسسه خدمات فرهنگی رسا.
الکساندر والن نانز، یوناه (1378). تاریخ مستند روابط دوجانبه ایران و ایالات متحده آمریکا، ترجمه سعیده لطفیان و احمد صادقی، تهران: نشر قومس.
بیل، جیمز و راجرلویس، ویلیام (1368). مصدق، نفت، ناسیونالیسم ایرانی، ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و کاوه بیات، تهران: نشر نو.
خلیلی، اسداله (1381). روابط ایران و آمریکا؛ بررسی دیدگاه نخبگان آمریکایی، تهران: انتشارات موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین المللی ابرار معاصر تهران.
دلدم، اسکندر (1371). حاجی واشینگتن؛ تاریخ روابط ایران و آمریکا در روزگار قاجاریه و پهلوی، تهران: چاپ امین.
رشیدپور، احمد و کورش فتحی (1385). «روابط فرهنگی ایران و ایالات متحده آمریکا از شهریور 1320 تا کودتای 28 مرداد 1332»، فصلنامه روابط خارجی، شماره 29.
رضازاده ملک، رحیم (1350). تاریخ روابط ممالک ایالات متحده آمریکا، تهران: شرکت سهامی افست.
روبین، باری (1363). جنگ قدرتها در ایران، ترجمه محمود مشرقی، تهران: انتشارات آشتیانی.
سنایی، اردشیر و رحمتی مقدم، رومیسا (1394). «روابط ایران و اتحادیه اروپا پس از روی کار آمدن دولت یازدهم»، پژوهشنامه روابط بین الملل، شماره 29.
سولیوان، ویلیام و سر آنتونی پارسونز (1372). خاطرات دو سفیر؛ اسراری از سقوط شاه و نقش پنهان آمریا و انگلیس در ایران، تهران: انتشارات علم.
فولر، گراهام (1377). قبله عالم؛ ژئوپلتیک ایران، ترجمه عباس مخبر، تهران: نشر مرکز.
قوام، عبدالعلی (1372). اصول سیاست خارجی و سیاست بین الملل، تهران: انتشارات سمت.
کاظمی، علی اصغر (1372). روابط بین الملل در تئوری و در عمل، تهران: نشر قومس.
گازیوروسکی، مارک ج (1371)،. سیاست خارجی آمریکا و شاه، ترجمه جمشید زنگنه، تهران: رسا.
لاول، جان (1371). چالش‌های سیاست خارجی آمریکا، ترجمه حسن نورائی بیدخت، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و نشر سفیر.
معبادی، حمید (1381). چالش‌های ایران و آمریکا بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
هوشنگ مهدوی، عبدالرضا (1369). تاریخ روابط خارجی ایران از ابتدای دوران صفویه تا پایان جنگ دوم جهانی، تهران: موسسه انتشارات امیرکبیر.