ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Iran's geopolitical and national security situation in the periods before and after the victory of the Islamic Revolution موقعیت ژئوپلیتیک و امنیت ملی ایران در دوره‌های قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی 7 31 244322 FA حسین شیخ زاده دانشیار گروه علوم سیای دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران امیرمهدی علیپور دانش آموخته دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2026 01 30 National security is the most important need of every country and geopolitical position is considered one of the factors affecting national security. The main issue of the present study is what effect did Iran's geopolitical position have on the country's national security in the periods before and after the victory of the Islamic Revolution? In this study, the survey method was used and the data was obtained through interviews. . After the victory of the Islamic Revolution, the geopolitical importance of the country increased and, consequently, the enemies' efforts to influence and dominate Iran increased compared to the past. However, factors such as religious democracy and the people's sense of belonging to their country led to the repelling of security threats and the preservation of Iran's territorial integrity. The performance of the military and defense sector can be a good model for the executive branch and economic managers to adopt revolutionary positions to save the country's economy from vulnerability. امنیت ملی مهمترین نیاز هر کشور است و موقعیت ژئوپلیتیک یکی از عوامل تأثیر گذار بر امنیت ملی محسوی می شود. مسألۀ اصلی پژوهش حاضر این است که موقعیت ژئوپلیتیک ایران در دوره‌های قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی چه تأثیری بر امنیت ملی کشور داشته‌است؟ در این پژوهش از روش پیمایش استفاده شده و داده‌ها از طریق مصاحبه به‌دست آمده‌است. بر اساس یافته‌ها؛ نظام‌های سیاسی قاجار و پهلوی به دلایلی مانند وابستگی به بیگانگان و فقدان مشروعیت مردمی قادر به استفاده بهینه از موقعیت ژئوپلیتیک ایران نبودند، در نتیجه بخش‌های زیادی از خاک ایران از این سرزمین جدا شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی اهمیت ژئوپلیتیک کشور افزایش یافت و به تبع آن تلاش دشمنان برای نفوذ و سلطه بر ایران نسبت به گذشته بیشتر شد. با این‌حال عواملی مانند: مردم‌سالاری دینی و احساس تعلق مردم به کشورشان به دفع تهدیدهای امنیتی و حفظ تمامیت ارضی ایران منجرگردید. عملکرد بخش نظامی و دفاعی می‌تواند الگوی مناسبی برای قوه مجریه و متصدیان اقتصاد باشد تا با اتخاذ مواضع انقلابی اقتصاد کشور را از آسیب‌پذیری برهانند.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244322_07e7bd08796429dbde5a153939b9c670.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Palestinian right to self-determination Geopolitics Resistance to unilateralism حق تعیین سرنوشت فلسطین ژئوپلیتیک مقاومت در برابر یکجانبه گرایی 33 54 244397 FA مهدی حیدریان دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران علیرضا محرابی استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2026 02 10 especially in the context of the conflicts between Israel and Palestine. The concept of geopolitics of resistance is analyzed as a political and social strategy against occupation and inequalities. Then, emphasizing the history of political and social developments in this region, the role of physical and human geography in shaping the national identity and resistance of the Palestinians and Israel's defense strategies is examined. Within the theoretical framework of critical geopolitics and relying on the resistance-centered international law approach, it is argued that the right to self-determination has become, beyond a mere legal principle, a strategic tool in the hands of resistance actors through which they challenge the political legitimacy of the Israeli occupation, increase the international costs of Tel Aviv's unilateralism, and normalize the discourse of resistance. This research shows how the right to self-determination has transformed from a passive legal demand into an active tool of activism in the following areas: in the symbolic field by reviving the historical narrative of the right of return, in the institutional field by referring the issue to the International Court of Justice, and in the operational field by aligning the diplomacy of regional countries in condemning the violation of Palestinian rights. این مقاله به بررسی تبیین ژئوپلیتیک جغرافیای مقاومت در خاورمیانه به ویژه در زمینه تضادهای میان اسرائیل و فلسطین می‌پردازد. در ابتدا مفهوم ژئوپلیتیک مقاومت به عنوان یک استراتژی سیاسی و اجتماعی در برابر اشغال و نابرابری‌ها تحلیل می‌شود. سپس با تاکید بر تاریخچه تحولات سیاسی و اجتماعی در این منطقه، به بررسی نقش جغرافیای فیزیکی و انسانی در شکل‌دهی به هویت ملی و مقاومت فلسطینیان و استراتژی های دفاعی اسرائیل پرداخته می شود. در چارچوب نظری ژئوپلیتیک انتقادی و با اتکا به رهیافت حقوق بین الملل مقاومت محور، استدلال می شود که حق تعیین سرنوشت فراتر از اصل حقوقی صرف به یک ابزار راهبردی در دستان بازیگران مقاومت تبدیل شده است که از طریق آن، مشروعیت سیاسی اشغالگری اسرائیل را به چالش کشیده، هزینه‌های بین‌المللی یکجانبه گرایی تل آویو را افزایش داده و گفتمان مقاومت را هنجارمند می‌سازند. این پژوهش نشان می دهد که چگونه حق تعیین سرنوشت از یک مطالبه حقوقی منفعل به یک ابزار کنشگری فعال در عرصه های زیر تبدیل شده است: در عرصه نمادین، با احیای روایت تاریخی حق بازگشت؛ در عرصه نهادی، با ارجاع موضوع به دیوان بین‌المللی دادگستری و شورای حقوق بشر و در عرصه عملیاتی، با همسو کردن دیپلماسی کشورهای منطقه در محکومیت نقض حقوق فلسطینیان می‌باشد. عوامل مختلفی از جمله تاریخ، سیاست، اقتصاد و دین در شکل گیری جغرافیای مقاومت موثر بوده‌اند. در این مقاله با تحلیل عوامل جغرافیایی، سیاسی و ایدئولوژیکی تاثیر جغرافیا بر شکل گیری، استراتژی‌ها و تحولات مقاومت فلسطینی مورد مطالعه قرار می دهد. بنابر این تداوم این روند، پروژه یکجانبه گرایی اسرائیل را در تناقضی پارادوکسیکال با اصول مسلم حقوق بین‌الملل قرار داده و آینده تحقق آرمان فلسطین را از گفتمان شکست به گفتمان امید و تاب آوری هدایت می‌کند

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244397_023d7f0ae3430923c76f374ad95faab3.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Securitization of Iran’s Peaceful Nuclear Program: A Qualitative Literature Review and Agenda for Future Research امنیتی‌سازی برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران: مرور کیفی ادبیات و دستورکار پژوهش‌های آینده 55 79 244568 FA کسری غفوری دانش آموخته کارشناسی ارشد مطالعات آمریکای شمالی، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0004-3428-3261 زینب قاسمی طاری دانشیار گروه مطالعات آمریکای شمالی، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-8335-0230 Journal Article 2026 04 29 This study employs a qualitative systematic review to examine the existing literature on the securitization of Iran’s nuclear program within the framework of the Copenhagen School. The Twelve-Day War and the Ramadan War, as the apex of decades of threat construction, have underscored the urgency of such an inquiry. Focusing on the speech acts of the United States, Israel, and Saudi Arabia, the study shows that the securitization of Iran’s nuclear program has been a multi-actor, multilayered process, closely contingent on shifting political and discursive contexts. The findings indicate that U.S. discourse has exhibited the greatest fluctuation between securitization and desecuritization; Israel, by repeatedly invoking its historical trauma, has forged a stable narrative of existential threat; and Saudi Arabia has played a largely reactive and peripheral role. The literature further identifies three fragile pathways to desecuritization, discursive, institutional, and structural, whose lack of alignment was laid bare by the failure of the JCPOA experience. Finally, by highlighting key research gaps, including the absence of a systematic analysis of the simultaneous interaction among the three actors and the puzzle of how discourse of threat escalated into war, this study offers a research agenda for future work. پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور نظام‌مند کیفی، ادبیات موجود درباره امنیتی‌سازی برنامه هسته‌ای ایران در چارچوب مکتب کپنهاگ را واکاوی می‌کند. جنگ های دوازده‌روزه و رمضان به‌عنوان نقطه اوج دهه‌ها برسازی تهدید، ضرورت چنین پژوهشی را دوچندان کرده اند. مطالعه با تمرکز بر کنش‌های گفتاری ایالات متحده، اسرائیل و عربستان سعودی نشان می‌دهد امنیتی‌سازی این برنامه فرایندی چندبازیگری، لایه‌لایه و وابسته به زمینه‌های سیاسی و گفتمانی بوده است. یافته‌ها حاکی از آن است که گفتمان آمریکا بیشترین نوسان را میان امنیتی‌سازی و امنیت‌زدایی تجربه کرده؛ اسرائیل با ارجاع مداوم به ترومای تاریخی، روایتی پایدار از تهدید وجودی ساخته و عربستان نقشی عمدتاً واکنشی و پیرامونی بر عهده داشته است. ادبیات همچنین سه مسیر شکننده برای امنیت‌زدایی یعنی گفتمانی، نهادی و ساختاری را شناسایی می‌کنند که شکست تجربه برجام ناهماهنگی میان آن‌ها را آشکار ساخته است. در نهایت، با مشخص‌کردن خلأهای پژوهشی، از جمله فقدان تحلیل تعامل هم‌زمان سه بازیگر و چرایی گذار از گفتمان تهدید به جنگ، این پژوهش به ارائه دستورکاری برای پژوهش‌های آینده می پردازد.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244568_b8f1db04ae59cf121d915a487d16f3b7.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Sustainable Development, Environmental Crisis, and Water Resources in West Asia: Opportunities and Challenges توسعه پایدار، بحران زیست محیطی و منابع آب در غرب آسیا: فرصت ها و چالش 81 103 242928 FA کامران لطفی استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران رحمان حریری استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0001-9799-8943 Journal Article 2025 10 22 Water resources management is one of the fundamental challenges in today's world, which has become increasingly complex due to climate change, population growth, and the expansion of industrial activities. Given the limited availability of freshwater resources (only 50 percent is available) and the intensification of water stress (720 million people live in critical areas), this research attempts to examine the dual role of artificial intelligence in water resources management and environmental sustainability, with an emphasis on arid and semi-arid regions such as West Asia; because artificial intelligence has become a useful tool in various fields, including environmental sciences. Therefore, artificial intelligence acts as a two-way technology. On the one hand, by providing smart solutions in water quality monitoring, drought prediction, irrigation optimization (30 percent reduction in agricultural water consumption), and leakage detection (prevention of 95 percent of urban waste), it plays a key role in achieving sustainable development goals such as clean water and climate action. On the other hand, the development of AI infrastructure, especially data centers, is exacerbating the resource crisis, consuming millions of liters of water for cooling annually and accounting for 1.5% of global electricity. Training large models such as Chat. مدیریت منابع آب یکی از چالشهای اساسی در جهان امروز است که بهدلیل تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت و گسترش فعالیتهای صنعتی، پیچیدگی فزایندهای یافته است. با توجه به محدودیت منابع آب شیرین (تنها50 درصد قابل دسترس) و تشدید تنش آبی (زندگی ۷۲۰ میلیون نفر در مناطق بحرانی)، این پژوهش تلاش دارد تا به بررسی نقش دوگانه هوش مصنوعی در مدیریت منابع آب و پایداری زیست محیطی با تأکید بر مناطق خشک و نیمه خشک مانند نظیر غرب آسیا بپردازد؛ چراکه هوشمصنوعی بهابزاری سودمند در حوزههای مختلف از جمله علوم محیط زیست تبدیل شده است. از اینرو، هوشمصنوعی بهعنوان فناوری دوسویه عمل میکند از یکسو با ارائه راهکارهای هوشمند در پایش کیفیت آب، پیش بینی خشکسالی، بهینهسازی آبیاری (کاهش 30 درصد مصرف آب کشاورزی) و تشخیص نشت (جلوگیری از 95درصد هدررفت شهری)، نقشی کلیدی در تحقق اهداف توسعه پایدار مانند آب پاک و اقدامات اقلیمی ایفا میکند. از سوی دیگر، توسعه زیرساختهای هوش مصنوعی بهویژه دیتاسنترها، با مصرف سالانه میلیونها لیتر آب برای خنک سازی و سهم ۱.۵ درصدی از برق جهانی، بحران منابع را تشدید میکند. آموزش مدلهای بزرگی مانند چت. جی. بی. تی معادل مصرف آب هزاران نفر است و پیشبینی میشود که مصرف آب دیتاسنترها تا سال ۲۰۲۷ به ۴.۲-۶.۶ میلیارد مترمکعب برسد. همچنین، تولید زبالههای الکترونیکی (پیش بینی ۱۲۰ میلیون تنی تا ۲۰۵۰) و تأثیرات اکولوژیک استقرار دیتاسنترها در مناطق کم برخوردار، چالشهای جدی ایجاد میکنند. نتایج پژوهش، راهکارهایی پیشنهادی شامل تدوین استانداردهای سبز برای دیتاسنترها (کاهش۹۰ درصد مصرف آب با فناوریهای غیرآبی)، توسعه الگوریتمهای کم مصرف، توزیع عادلانه، بار محاسباتی در مناطق پرآب و سیاستگذاری مبتنی بر شفافیت مصرف منابع است. این پژوهش از روش تحقیق کیفی بهرهگرفته و همگرایی نظریه توسعه پایدار با فناوری هوش مصنوعی، را مستلزم تعادل بین نوآوری و مسئولیتپذیری اکولوژیک میداند.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_242928_8f56b9d83860cd434403ff98b17a0b2e.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 security orientation in criminal law of Islamic Republic of Iran امنیت‌گرایی در حقوق‌کیفری جمهوری‌اسلامی‌ایران 105 128 242930 FA مرجان برنجی اردستانی دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه میبد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، میبد، یزد، ایران 0009-0000-3309-1250 محمدرضا رحمت استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه میبد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، میبد، یزد، ایران. حمید روستائی صدرآبادی استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه میبد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، میبد، یزد، ایران عبدالعلی توجهی دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد، تهران، ایران Journal Article 2026 02 04 Security-orientation is a subject that has entered in criminal law by the existence of new criminal phenomenon such as organized crimes (money laundering, drug trafficking & etc.) or transnational crimes. Level by level for combating these private crimes, the special conventions& statute have approved that they caused the hiring of some accepted basis in classic criminal law. It is considered that being secured atmosphere, not only has caused these crimes be reduced, but also has made them to be increased. Perhaps this Security-orientation is been able to prove this security, but it makes a lot of invasions toward human rights. Legislator has set the corruption on earth as an independent offence in Islamic penal code (2013) and by lots of ambiguity, it has involved several instances on this criminal action. The other main problem Article286 is the similar punishment for aiding and abetting on this crime, as referred to the solution of this challenge in this writing. امنیت‌ گرایی موضوعی‌ hست که به واسطه پدیده‌ های‌ جدید مجرمانه نظیر جرایم سازمان‌ یافته مثل پول شویی و جرایم قاچاق مواد مخدر یا جرایم فراملی در حقوق‌ جزا نفوذ کرده و به‌ تدریج برای مقابله با این‌ نوع جرایم ویژه، کنوانسیون ها و قوانین‌ خاصی وضع شده که موجب محو گردیدن برخی اصول پذیرفته شده حقوق‌ جزای‌ کلاسیک شده است. به‌ نظر می‌ رسد امنیتی‌ کردن فضا در این‌ نوع جرایم نه تنها موجب کاهش جرایم نگردیده بلکه موجب افزایش نیز شده است. شاید به‌ نوعی امنیت‌ گرایی موجب تثبیت حاکمیت امنیت بشود، لکن موجب تضییع بخش عمده‌ ای‌ از حقوق بشری شده است. قانونگذار در قانون ‌مجازات اسلامی1392 به جرم‌ انگاری مستقل جرم افساد فی‌ الارض مبادرت ورزیده و با ابهام‌ گویی فراوان مصادیق متعددی را زیر مجموعه‌ این‌ رفتار مجرمانه قرار داده است. اشکال عمده دیگر ماده286 این‌ قانون برابری کیفر معاونت در این‌ جرم و مباشرت در جرم مزبور است که راه‌کار برون‌ رفت از این‌ ایراد هم در تحقیق ایراد گردید.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_242930_0accbc9312ccb6e0d8ab4d239411efef.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Reasons for Iran’s Economic Failure in the Iraqi Kurdistan Region Compared to Turkey علل ناکامی ایران در اقتصاد اقلیم عراق در مقایسه با ترکیه 129 151 244923 FA علی شیاری استادیار گروه آموزشی علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ولید علاوی اسماعیل الحلبوسی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2026 02 19 In recent years, the economic and political relations of the Iraqi Kurdistan Region with neighboring and regional countries, particularly Turkey and Iran, have become complex and multifaceted. This article employs a descriptive-analytical approach to examine the reasons for Iran’s failure to achieve economic influence in the Iraqi Kurdistan Region in comparison to Turkey’s success. The analysis shows that Turkey, by adopting an economy-oriented approach, making direct investments in infrastructure and energy, concluding trade and oil agreements, and engaging in active diplomacy with local Kurdish authorities, has been able to establish a stable and influential economic and political presence in the region. In contrast, Iran, by focusing primarily on security policies, limiting direct engagement with the Kurdish authorities, and experiencing weaknesses in its private sector’s ability to seize economic opportunities, has failed to play a significant role in the region. The findings indicate that differences in strategic approaches, an emphasis on economic objectives, and proactive diplomacy are decisive factors in determining the extent of a country’s influence in autonomous regions. This study suggests that for Iran to strengthen its economic and political influence in northern Iraq, it needs to adopt a combined strategy of economic engagement and active diplomacy. در سال‌های اخیر روابط اقتصادی و سیاسی اقلیم کردستان عراق با کشورهای همسایه و منطقه‌ای، به‌ویژه ترکیه و ایران، روندی پیچیده و چندوجهی پیدا کرده است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی علل ناکامی ایران در نفوذ اقتصادی در اقلیم کردستان عراق در مقایسه با موفقیت ترکیه پرداخته است. بررسی داده‌ها نشان می‌دهد که ترکیه با اتخاذ رویکرد اقتصادمحور، سرمایه‌گذاری مستقیم در زیرساخت‌ها و انرژی، انعقاد قراردادهای تجاری و نفتی و دیپلماسی فعال با مقامات محلی اقلیم توانسته جایگاه اقتصادی و سیاسی پایدار و اثرگذاری در این منطقه کسب کند. در مقابل، ایران با تمرکز بر سیاست امنیتی، محدودیت در تعامل مستقیم با مقامات اقلیم و ضعف بخش خصوصی در بهره‌برداری از فرصت‌های اقتصادی نتوانسته نقش مؤثری در این منطقه ایفا کند. نتایج نشان می‌دهد که تفاوت رویکردها، تمرکز بر اهداف اقتصادی و دیپلماسی فعال، نقش تعیین‌کننده‌ای در میزان نفوذ و اثرگذاری کشورها در مناطق خودمختار دارد. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که ایران برای تقویت نفوذ اقتصادی و سیاسی خود در شمال عراق، لازم است سیاست‌های ترکیبی اقتصادمحور و دیپلماسی فعال را در دستور کار قرار دهد.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244923_75db7e35093bd536d18c1027640e86ef.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Foreign Policy Based on the Second Step Declaration of the Islamic Revolution with an Emphasis on the Model of Transcendental Governance سیاستگذاری خارجی مبتنی بر بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی با تأکید بر الگوی حکمرانی متعالی 153 170 244938 FA وحید آرایی گروه مدیریت دولتی و خط مشی گذاری عمومی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران. Journal Article 2026 05 29 The Second Step Declaration of the Islamic Revolution, as a charter of self-development, socialization, and civilization, provides a normative and strategic framework for policymaking in various fields, including foreign policy. The present article analyzes the components of the foreign policy of the Islamic Republic of Iran from the Second Step Declaration using a descriptive-analytical method and using the concept of transcendental governance as a model that links dignity, wisdom, and expediency with strategic independence and a civilizational horizon. The main question is what are the main components of foreign policymaking based on the Second Step Declaration in the framework of transcendental governance and how are they analyzed in an integrated network? The findings show that seven main components; “the normative triad of dignity, wisdom, and expediency” as the core of transcendental governance; “strategic independence” as the focal goal; “demarcation with the enemy and active resistance”; “Prioritizing the surrounding environment and strategic deepening”; “Endogenous-Extroverted Economic Diplomacy”; “Science and Technology Diplomacy”; and “Civilizational Approach and Cultural Inspiration” can be extracted from the statement. The analysis of the network of these components under the transcendental governance reveals that the Second Step Statement outlines a model of transcendental deterrence for foreign policy. بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی به ‌مثابه منشور خودسازی، جامعه‌پردازی و تمدن‌سازی، چارچوبی هنجاری و راهبردی برای سیاستگذاری در عرصه‌های گوناگون از جمله سیاست خارجی ارائه می‌دهد. مقاله حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با بهره‌گیری از مفهوم حکمرانی متعالی به‌عنوان الگویی که عزت، حکمت و مصلحت را با استقلال راهبردی و افق تمدنی پیوند می‌زند، به تحلیل مؤلفه‌های سیاستگذاری خارجی جمهوری اسلامی ایران از دل بیانیه گام دوم می‌پردازد. پرسش اصلی این است که مؤلفه‌های اصلی سیاستگذاری خارجی بر اساس بیانیه گام دوم در چارچوب حکمرانی متعالی کدام‌اند و چگونه در یک شبکه یکپارچه تحلیل می‌شوند؟ یافته‌ها نشان می‌دهد که هفت مولفه اصلی؛ «سه‌گانه هنجاری عزت، حکمت، مصلحت» به‌عنوان هسته حکمرانی متعالی؛ «استقلال راهبردی» به‌عنوان هدف کانونی؛ «مرزبندی با دشمن و مقاومت فعال»؛ «اولویت‌دهی به محیط پیرامونی و عمق‌بخشی راهبردی»؛ «دیپلماسی اقتصادی درون زای برون‌گرا»؛ «دیپلماسی علم و فناوری»؛ و «رویکرد تمدنی و الهام‌بخشی فرهنگی» از بیانیه قابل استخراج است که تحلیل شبکه این مؤلفه‌ها ذیل حکمرانی متعالی آشکار می‌سازد که بیانیه گام دوم الگوی بازدارندگی تعالی‌بخش را برای سیاست خارجی ترسیم می‌کند؛ الگویی که در آن، قدرت نظامی، اقتصادی، علمی و فرهنگی در خدمت تأمین عزتمندانه منافع ملی و پیشبرد تمدن نوین اسلامی قرار می‌گیرد.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244938_fc67f2bbaf7006e9b1f1ecb13b44b323.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 The geopolitical rivalry between the United States and China in the Middle East رقابت ژئوپلیتیکی ایالات متحده آمریکا و چین در خاورمیانه: از انرژی تا امنیت 171 197 244969 FA کیومرث یزدان پناه درو دانشیار گروه جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران آیدا جوادی یاجلو دانش آموخته کارشناسی ارشد ژئوپلیتیک دانشگاه تهران، تهران، ایران رامین رستگار دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2026 05 26 The Middle East, one of the most important geopolitical regions in the world, has always been an arena for great power competition. In the last two decades, the United States and the People's Republic of China have become the two main players in this competition. Despite its reduced energy dependence on the region, the United States still has a large military and security presence and is trying to maintain its strategic influence to ensure the security of its allies and counter threats. In contrast, China, given its growing need for energy resources, has adopted a different strategy and has consolidated its position in the region through infrastructure investments and the expansion of economic relations within the framework of the "Belt and Road" initiative. . The findings show that the competition between the United States and China in the Middle East is of a mixed nature; arenas, a kind of interdependence has formed between them in the energy and economic fields. Also, the countries of the region, by taking advantage of the policy of balancing, . The research results indicate that this competition will not only affect the future of energy security and the regional balance of power. خاورمیانه از مهم‌ترین مناطق ژئوپلیتیکی جهان، همواره عرصه رقابت قدرت‌های بزرگ بوده است. در دو دهه اخیر، ایالات متحده آمریکا و جمهوری خلق چین به دو بازیگر اصلی این رقابت تبدیل شده‌اند. ایالات متحده با وجود کاهش وابستگی انرژی به منطقه، همچنان حضور نظامی و امنیتی گسترده‌ای دارد و تلاش می‌کند نفوذ راهبردی خود را برای تضمین امنیت متحدان و مقابله با تهدیدات حفظ کند. در مقابل، چین با توجه به نیاز فزاینده به منابع انرژی، استراتژی متفاوتی را اتخاذ کرده و از طریق سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی و گسترش روابط اقتصادی در چارچوب ابتکار «کمربند و جاده»، جایگاه خود را در منطقه تثبیت کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که رقابت آمریکا و چین در خاورمیانه ماهیتی ترکیبی دارد؛ بدین معنا که در حالی که دو کشور در عرصه‌های ژئوپلیتیکی و امنیتی در تعارض هستند، در حوزه انرژی و اقتصاد نوعی وابستگی متقابل میان آن‌ها شکل گرفته است. همچنین، کشورهای منطقه با بهره‌گیری از سیاست موازنه‌گرایی، می‌کوشند از این رقابت برای افزایش قدرت و منافع خود استفاده کنند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که این رقابت نه‌تنها آینده امنیت انرژی و توازن قدرت منطقه‌ای را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244969_7e7f5eed808f6b4af23f56ea5c2c8e1d.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Russia's Security Strategy in Shaping the New Middle Eastern Order راهبرد امنیتی روسیه در نظم سازی جدید خاورمیانه 199 216 244968 FA علی محمدشریفی استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2026 04 21 Russia's Security Strategy in Shaping the New Middle Eastern Order Ali Mohammad Sharifi1 Abstract This study examines Russia’s security strategy in shaping the new regional order in the Middle East following the 2011 developments. Utilizing a qualitative method and the theoretical framework of constructivism , the paper analyzes how Russia has redefined its identity as a constructive actor and promoted new regional security norms .This research applies constructivism as its primary theoretical lens . Key findings indicate that Russia’s military intervention in Syria , combined with multilateral diplomacy and trilateral cooperation with Iran and Turkey , has contributed to regional stability and the emergence of a multipolar order . The study concludes that , despite challenges , Russia continues to play a decisive and stabilizing role in the formation of the Middle East’s new security architecture . Key Words: Security Strateg , Middle East , Regional Order , Trilateral Cooperation پس از تحولات بنیادین خاورمیانه در سال ۲۰۱۱، به ویژه جنگ داخلی سوریه و تغییرات گسترده سیاسی و امنیتی در منطقه، روسیه به عنوان بازیگر مهم و تأثیرگذار در شکل‌گیری نظم امنیتی جدید خاورمیانه ظاهر شد. این مقاله با بهره‌گیری از چارچوب نظری سازه‌انگاری و با روش تحلیل کیفی به بررسی راهبرد امنیتی روسیه در این منطقه می‌پردازد. هدف اصلی پژوهش، تحلیل نقش روسیه در بازتعریف هویت امنیتی منطقه‌ای، ایجاد هنجارهای نوین و همکاری‌های چندجانبه با بازیگران کلیدی منطقه، به ویژه ایران و ترکیه است. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که مداخله نظامی روسیه در سوریه و تلاش‌های دیپلماتیک گسترده، موجب تثبیت ثبات نسبی و کاهش تنش‌ها در منطقه شده است. همچنین، همکاری سه‌جانبه روسیه، ایران و ترکیه نمونه‌ای موفق از نظم‌سازی منطقه‌ای بر پایه احترام متقابل، حاکمیت ملی و گفت‌وگوی سیاسی است که توانسته تعادل قدرت را در منطقه بهبود بخشد. این راهبرد موجب افزایش ظرفیت خوداتکایی بازیگران منطقه‌ای و ایجاد نظم چندقطبی در خاورمیانه شده است. با وجود چالش‌ها و فشارهای بین‌المللی، روسیه همچنان نقش کلیدی و سازنده‌ای در فرآیند نظم سازی امنیتی خاورمیانه ایفا می‌کند و می‌تواند الگویی برای مدیریت بحران‌ها و همکاری‌های منطقه‌ای در سایر مناطق بحران‌زده جهان باشد.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244968_f6cda5de58819d2324b0494e3f2c7a54.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Privacy and Security Risk Management in the Internet of Things under the Framework of the General Data Protection Regulation of the European Union مدیریت مخاطرات حریم خصوصی و امنیت در اینترنت اشیاء تحت چارچوب مقررات عمومی حفاظت از داده‌های اتحادیه اروپا 217 243 244941 FA سیده مهشید میری بالاجورشری گروه حقوق، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. 0000-0002-6389-4510 امیررضا محمودی گروه حقوق، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. 0000-0001-8997-5071 بابک پورقهرمانی گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران. 0000-0002-0431-933X Journal Article 2026 02 23 The rapid expansion of IoT technology, as one of the most significant manifestations of digital transformation, has resulted in an unprecedented increase in the large-scale collection, processing, and exchange of personal data. Features such as constant device connectivity, automated processing, and big data analytics have generated fundamental challenges in the field of privacy. The primary objective of this study is to elucidate privacy risks within the IoT environment and to assess the management of these risks under the framework of GDPR of the European Union. This research is theoretical in nature and adopts a descriptive–analytical approach, drawing upon library-based sources to examine issues such as location tracking, data attribution and re-identification, and information security breaches in IoT ecosystems. The findings indicate that the data-driven nature of IoT systems, absent the integration of protective requirements at the design stage, may lead to widespread violations of individuals’ fundamental rights. In contrast, the GDPR framework, by institutionalizing principles such as transparency, accountability, data minimization, and data protection by design, provides a preventive and structural approach to risk management. Achieving a balance between technological innovation and the safeguarding of fundamental rights is possible only through a proactive and rights-based approach to data governance. گسترش شتابان فناوری اینترنت اشیاء به‌عنوان یکی از مهم‌ترین جلوه‌های تحول دیجیتال، موجب افزایش بی‌سابقه جمع‌آوری، پردازش و تبادل داده‌های شخصی در مقیاسی گسترده شده است. ویژگی‌هایی نظیر اتصال دائمی اشیاء، پردازش خودکار و تحلیل کلان‌داده چالش‌های بنیادینی را در حوزه حریم خصوصی پدید آورده است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین مخاطرات حریم خصوصی در بستر اینترنت اشیاء و ارزیابی نحوه مدیریت این مخاطرات در چارچوب مقررات عمومی حفاظت از داده‌های اتحادیه اروپا است. نوع تحقیق در این پژوهش نظری می‌باشد که با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای به بررسی چالش‌هایی چون ردیابی مکانی، قابلیت انتساب و شناسایی مجدد داده‌ها و نقض امنیت اطلاعات در اینترنت اشیاء پرداخته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که ماهیت داده‌محور اینترنت اشیاء، بدون ادغام الزامات حمایتی در مرحله طراحی، می‌تواند به نقض گسترده حقوق بنیادین اشخاص منجر شود. در مقابل، چارچوب مقررات عمومی حفاظت از داده‌های اتحادیه اروپا با نهادینه‌سازی اصولی چون شفافیت، پاسخگویی، حداقل‌گرایی در جمع‌آوری داده و حفاظت از داده از طریق طراحی و به‌صورت پیش‌فرض، رویکردی پیشگیرانه و ساختاری برای مدیریت مخاطرات ارائه می‌دهد. برقراری توازن میان نوآوری فناورانه و صیانت از حقوق بنیادین اشخاص، تنها در پرتو رویکردی پیش‌دستانه و حقوق‌محور در حکمرانی داده‌ها امکان‌پذیر خواهد بود.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244941_c85bfbbf5084fa61b9717b248148eb70.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Examining the Relationship between “Violence and Law” in the Modernization Program of the First Pahlavi Government Based on Walter Benjamin’s Theory بررسی پیوند «خشونت و قانون» در برنامه نوسازی دولت مدرن پهلوی اول بر پایه نظریه والتر بنیامین 245 273 244939 FA علیرضا سمیعی اصفهانی دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0001-4729-075X نفیسه اله دادی دانش آموخته دکتری علوم سیاسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران Journal Article 2025 11 12 Abstract From Benjamin’s perspective, violence within any legal order serves two primary functions. First is its law-making function, which constitutes the origin of every legal and juridical order. The second is its law-preserving function—an inherent aspect of any legal system designed to maintain and uphold existing laws. While the primary (or law-making) form of violence refers to the creative act of establishing power, the secondary (or law-preserving) form of violence is typically institutionalized within the state apparatus, aiming to ensure the continuity and durability of the original founding violence. With this theoretical framework in mind, the present study seeks to explore the relationship between violence and law in the formation of the modern state under Reza Shah Pahlavi, particularly in relation to his modernization policies. The findings suggest that, like all political founders, Reza Shah initially employed mythic or law-making violence—manifested in the coup d’état of February 1921—to establish the new regime. Subsequently, he relied on law-preserving violence—through the legal and administrative capacities of institutions such as the Constitution, the Parliament, and the bureaucracy—to consolidate both the modern state and the newly founded Pahlavi dynasty through a top-down modernization program. از نظر بنیامین؛ خشونت از منظر یک نظم حقوقی، دو کارکرد عمده دارد. نخست؛ کارکرد «قانون‌گذاری» که منشأ هر نظم حقوقی- قانونی است و دوم؛ کارکرد «حفظ قانون». این نوع خشونت که برای حفظ قانون در نظر گرفته شده است، ذاتاً در هر نوع قانونی نهفته است. در حالی که خشونت اولیه (یا قانون‌گذار)، به کنش سازنده «استقرار» قدرت اشاره دارد، خشونت ثانویه (یا حافظ قانون) معمولا در نهادهای دولتی گنجانده شده و هدفش «استمرار» و ماندگاری خشونت اولیه است. با این اشاره، پرسش اصلی پژوهش پیش‌رو این است که چه پیوندی بین «خشونت و قانون» در شکل‌گیری دولت مدرن پهلوی اول و به‌ویژه در سیاست‌های نوسازی این دولت وجود داشته است؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد رضاشاه همانند هر بنیانگذاری، در آغاز با بهره‌گیری از خشونت اسطوره‌ای یا خشونت واضع قانون (در مورد دولت پهلوی، کودتا سوم اسفند 1299) رژیم جدید را بنیان نهاد و در ادامه با توسل به خشونت حافظ قانون (بهره‌گیری از ظرفیت-های حقوقی و اجرایی نهادهایی چون قانون اساسی، مجلس، دیوانسالاری و...) در قالب برنامه نوسازی از بالا، موقعیت دولت مدرن و سلسله جدید پهلوی را تحکیم بخشید.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_244939_45d58e5cbfb470d5bb739d8f5b3d2e34.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 A Geopolitical Analysis of the Kurdistan Regional Government’s (KRG) Policies toward Religious Minorities and Their Implications for the National Security of the Islamic Republic of Iran واکاوی ژئوپلیتیک سیاست‌گذاری اقلیم کردستان عراق در قبال اقلیت‌های مذهبی و پیامدهای آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران 245451 FA انور نوخواه دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مسعود مطلبی گروه علوم سیاسی ، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-4854-6542 اسدالله اطهری گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2026 06 12 The Kurdistan Region of Iraq, due to its diverse ethnic and religious context, has always been an arena for complex security activities. The Kurdistan Regional Government (KRG) policy towards religious minorities (including Yazidis, Christians and Kakaites), beyond human rights approaches, has been used as a strategic tool to gain international legitimacy and consolidate its position against the central Iraqi government. Using the descriptive-analytical method and the theoretical framework of Barry Buzan's "regional security" and Waltz's "structural realism", this research seeks to answer the question of what impact this region's policies towards these minorities have on the national security geometry of the Islamic Republic of Iran. The research findings show that this region's approach, by creating platforms for influence for trans-regional actors in Iran's peripheral regions, can fuel emerging security challenges such as information-security influence, weakening strategic depth and fueling identity faults in the west of the country. Finally, while criticizing passivity in purely security-related policymaking, the article suggests that the Islamic Republic of Iran, by adopting active "religious-economic diplomacy" and a structural presence in minority areas, move towards preventive management of the surrounding environment instead of a reactive approach, in order to prevent these minorities from becoming centers of insecurity. اقلیم کردستان عراق به واسطه بافت متکثر قومی و مذهبی، همواره عرصه‌ی کنش‌گری‌های پیچیده‌ی امنیتی بوده است. سیاست‌گذاری دولت اقلیم کردستان (KRG)در قبال اقلیت‌های مذهبی (از جمله ایزدی‌ها، مسیحیان و کاکه‌ای‌ها)، فراتر از رویکردهای حقوق بشری، به‌عنوان ابزاری راهبردی برای کسب مشروعیت بین‌المللی و تثبیت موقعیت در برابر دولت مرکزی عراق به‌کار گرفته شده است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی و چارچوب نظری «امنیت منطقه‌ای» باری بوزان و «واقع‌گرایی ساختاری» والتز به دنبال پاسخ به این پرسش است که سیاست‌های اقلیم در قبال این اقلیت‌ها، چه تأثیری بر هندسه‌ی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران دارد؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که رویکرد اقلیم، با ایجاد بسترهای نفوذ برای بازیگران فرامنطقه‌ای در مناطق پیرامونی ایران، می‌تواند چالش‌های امنیتی نوپدیدی از قبیل نفوذ اطلاعاتی-امنیتی، تضعیف عمق استراتژیک و تحریک گسل‌های هویتی در غرب کشور را دامن بزند. در نهایت، مقاله ضمن نقد انفعال در سیاست‌گذاری‌های امنیتیِ صرف، پیشنهاد می‌کند جمهوری اسلامی ایران با اتخاذ «دیپلماسی مذهبی-اقتصادی» فعال و حضور ساختاری در مناطق اقلیت‌نشین، به‌جای رویکرد واکنشی، به سمت مدیریتِ کنشیِ محیط پیرامونی حرکت نماید تا از تبدیل شدن این اقلیت‌ها به کانون‌های ناامنی جلوگیری کند.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_245451_8b5939223454927ac3eac8ebccebd94f.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Transition to a New World Order: The Impact of Cyberspace and Artificial Intelligence on Socio-Cultural Transformations in the Era of the Decline of US Hegemony گذار به نظم نوین جهانی: تأثیر فضای سایبر و هوش مصنوعی بر دگرگونی‌های فرهنگی-اجتماعی در عصر افول هژمونی آمریکا 295 307 245450 FA طاهره جهان پرور دانشجوی دکترای علوم ارتباطات، گروه ارتباطات اجتماعی، دانشکده فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه بین المللی سوره ، تهران، ایران. Journal Article 2026 02 25 This research aims to analyze and explain the role of digital technologies, especially artificial intelligence and cyberspace, in the cultural and social transformations of a world in transition to the post-American hegemony era. The main research questions are: What impact has the decline of US hegemony had on global cultural and social developments? How have artificial intelligence and cyberspace played a role in shaping new cultural discourses? What strategies do new international actors use in the cultural arena? This research was conducted using a descriptive-analytical method and the study of documents and library resources. The required data were collected through the review of articles, books, reports from research centers, and authoritative international documents. The research findings show that the decline of US hegemony has led to a power vacuum in the cultural sphere. In such circumstances, digital technologies have allowed emerging actors to redefine global norms and values by producing and distributing alternative cultural content. Artificial intelligence, as a powerful facilitator, has allowed international actors to manage the narrative war on an unprecedented scale and speed. این پژوهش با هدف تحلیل و تبیین نقش فناوری‌های دیجیتال به ویژه هوش مصنوعی و فضای سایبر در تحولات فرهنگی و اجتماعی جهان در حال گذار به دوران پساهژمونی آمریکا انجام شده است. سوالات اصلی پژوهش عبارتند از: افول هژمونی آمریکا چه تأثیری بر تحولات فرهنگی و اجتماعی جهانی داشته است؟ هوش مصنوعی و فضای سایبر چگونه در شکل‌دهی به گفتمان‌های فرهنگی جدید نقش آفرینی کرده‌اند؟ بازیگران جدید بین‌المللی از چه راهبردهایی در عرصه فرهنگی استفاده می‌کنند؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسناد و منابع کتابخانه‌ای انجام شده است. داده‌های مورد نیاز از طریق بررسی مقالات، کتب، گزارش‌های مراکز پژوهشی و اسناد معتبر بین‌المللی گردآوری شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که افول هژمونی آمریکا منجر به ایجاد خلأ قدرت در عرصه فرهنگی شده است. در چنین شرایطی، فناوری‌های دیجیتال به بازیگران نوظهور اجازه داده‌اند تا با تولید و توزیع محتوای فرهنگی جایگزین، به بازتعریف هنجارها و ارزش‌های جهانی بپردازند. هوش مصنوعی به عنوان یک تسهیل‌گر قدرتمند، به بازیگران بین‌المللی اجازه داده است تا جنگ روایت‌ها را در مقیاس و سرعتی بی‌سابقه مدیریت کنند.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_245450_9d53d71d0d1e9fe3fcc7d36290b8368c.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 Narrative Writing of the Lived Experience of Tehran Residents of the American-Zionist War and Its Social Consequences روایت‌نگاری تجربه زیسته ساکنان شهر تهران از جنگ آمریکایی-صهیونی و پیامدهای اجتماعی آن 309 334 246625 FA مهرداد بذرپاش استادیار گروه مدیریت رسانه، دانشکده ارتباطات و رسانه، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران. Journal Article 2026 07 01 The present study aims to narrate the lived experience of Tehran residents of the American-Zionist War and its social consequences. This study, with a qualitative approach based on narrative analysis and content analysis, examines the representation of the war experience in everyday life, social relations, perception of resistance, and future perspectives. Data were collected through in-depth interviews and analyzed using coding and categorization methods. The findings show that the war experience is a multidimensional phenomenon and is accompanied by changes in life patterns, increased economic pressures, uncertainty, and psychological tensions. At the same time, social solidarity, family relationships, and informal support networks have played an important role in strengthening social resilience. Resistance has also been interpreted in the participants' narratives mainly in the form of maintaining daily life, social cohesion, and collective responsibility. Also, the look to the future of Iran shows a mixture of hope, concern, and uncertainty. In sum, the experience of war for the participants is not simply a military event, but a socio-semantic process in which the capacity to face crises is based on communication networks, cultural resources, and shared semantic frameworks. پژوهش حاضر با هدف روایت‌نگاری تجربه زیسته ساکنان شهر تهران از جنگ آمریکایی-صهیونی و پیامدهای اجتماعی آن انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و مبتنی بر تحلیل روایت و تحلیل مضمون، به بررسی بازنمایی تجربه جنگ در زندگی روزمره، روابط اجتماعی، ادراک مقاومت و چشم‌اندازهای آینده می‌پردازد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق گردآوری و با روش کدگذاری و مقوله‌بندی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که تجربه جنگ پدیده‌ای چندبعدی بوده و با تغییر در الگوهای زندگی، افزایش فشارهای اقتصادی، نااطمینانی و تنش‌های روانی همراه است. در عین حال، همبستگی اجتماعی، روابط خانوادگی و شبکه‌های حمایتی غیررسمی نقش مهمی در تقویت تاب‌آوری اجتماعی ایفا کرده‌اند. مقاومت نیز در روایت مشارکت‌کنندگان عمدتاً در قالب حفظ زندگی روزمره، انسجام اجتماعی و مسئولیت‌پذیری جمعی معنا یافته است. همچنین، نگاه به آینده ایران آمیزه‌ای از امید، نگرانی و عدم‌قطعیت را نشان می‌دهد. در مجموع، تجربه جنگ برای مشارکت‌کنندگان صرفاً یک رخداد نظامی نیست، بلکه فرایندی اجتماعی-معنایی است که در آن ظرفیت مواجهه با بحران‌ها بر شبکه‌های ارتباطی، منابع فرهنگی و چارچوب‌های مشترک معنایی استوار است.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_246625_588a870b3b38d5ce64f8316f958b524b.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 foresight of iran is security against international terrorist actore until 2030 آینده پژوهی امنیت ایران در برابر بازیگران تروریست بین الملل تا سال 2030 335 365 246597 FA حمیدرضا سهرابی استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران Journal Article 2026 05 13 In Iran's security outlook until 2050, the threat of state terrorism, especially from powerful actors such as the United States and Israel, will become one of the main challenges. This study analyzes Iran's national security against international terrorism until 2050 using a descriptive and analytical method with the aim of analyzing terrorism trends and predicting its operational scenarios with a futures research approach. Based on the findings of this study, Iran will face various forms of state terrorism in the coming decades, including domestic terrorism, cyber attacks, information infiltration, regional operations, and physical terror of citizens by state and non-state actors, especially the United States and Israel, with the support and use of Salafi and separatist groups in line with their regional and trans-regional goals. As a result, effectively confronting it requires strengthening defense capacities, reviewing deterrent policies, developing regional cooperation, and providing preventive strategies for sustainable management of terrorist threats, among the most important solutions. در چشم‌انداز امنیتی ایران تا سال ۲۰30، تهدید تروریسم دولتی، به ویژه از سوی بازیگران قدرتمندی مانند آمریکا و اسرائیل، به یکی از چالش‌های اصلی تبدیل خواهد شد. این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی و با هدف تحلیل روندهای تروریسم و پیش‌بینی سناریوهای عملیاتی آن با رویکرد آینده‌پژوهی به تحلیل امنیت ملی ایران در برابر تروریسم بین‌الملل تا سال۲۰30 می‌پردازد. براساس یافته های این پژوهش ایران در دهه‌های آینده با شکل‌های متنوعی از تروریسم دولتی شامل تروریسم خانگی، حملات سایبری، نفوذ اطلاعاتی، عملیات‌های منطقه‌ای و ترور فیزیکی شهروندان از طرف بازیگران دولتی و غیر دولتی بویژه ایالات متحده آمریکا و اسرائیل با همراهی و استفاده از گروههای سلفی و تجزیه طلب در راستای اهداف منطقه ای و فرامنطقه ای خود مواجه خواهد شد. در نتیجه مقابله مؤثر با آن مستلزم تقویت ظرفیت‌های دفاعی، بازنگری در سیاست‌های بازدارنده و توسعه همکاری‌های منطقه‌ای و ارائه راهبردهای پیشگیرانه برای مدیریت پایدار تهدیدات تروریستی از مهمترین راهکارها می باشد.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_246597_2e447293f7fb88a1dc2cda4ff3bbaed2.pdf

ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 10 1 2026 05 22 The Impact of U.S.-China Geopolitical Rivalry on the Maritime Security Architecture of the Persian Gulf: From Energy Security to the Security Dilemma (2013–2025) اثر رقابت ژئوپلیتیکی آمریکا و چین بر معماری امنیت دریایی خلیج فارس: از امنیت انرژی تا معمای امنیتی (2025–2013) 367 387 246990 FA مسعود ندافان سرپرست مؤسسه آموزش عالی علمی کاربردی شهرداری تهران و مدرس دانشگاه، تهران، ایران حسینعلی مهرنیا گروه معارف اسلامی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2026 07 03 As the strategic hub of global energy, the Persian Gulf region has emerged over the past decade as a primary arena for the geopolitical rivalry between the United States and China. This study examines the impacts of this bipolar competition on the maritime security architecture of the Persian Gulf between 2013 and 2025. The central question is: How has the transition from U.S. “unilateral hegemony” to “competitive rivalry” with China transformed the region’s maritime security architecture? The findings indicate that while the U.S. “Pivot to Asia” policy and the gradual reduction of its military footprint have created a vacuum, China’s strategy of “economic-security influence” (via the Belt and Road Initiative) has disrupted the pre-existing security structure. These developments have culminated in a complex “security dilemma” where China’s energy security needs increasingly clash with U.S. military deterrence priorities. The study concludes that transregional power rivalry has not only undermined stability in the Strait of Hormuz and critical waterways, but has also driven the maritime security architecture toward instability and fragmentation through the “securitization” of development projects and the escalation of an arms race among regional actors. منطقه خلیج فارس به عنوان کانون راهبردی انرژی جهان، در دهه اخیر به صحنه اصلی رقابت ژئوپلیتیکی میان ایالات متحده آمریکا و چین تبدیل شده است. این پژوهش با هدف واکاوی اثرات این رقابت دوقطبی بر معماری امنیت دریایی خلیج فارس در بازه زمانی ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵ تدوین شده است. پرسش اصلی این است که چگونه گذار از «هژمونی یک‌جانبه‌گرایانه» آمریکا به «رقابت رقابتی» با چین، معماری امنیت دریایی منطقه را دگرگون کرده است؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که سیاست «چرخش به آسیا» و کاهش تدریجی حضور نظامی آمریکا از یک‌سو، و استراتژی «نفوذ اقتصادی-امنیتی» چین (ابتکار کمربند-راه) از سوی دیگر، موجب ایجاد شکاف در ساختار امنیتی پیشین شده است. این تحولات منجر به شکل‌گیری یک «معمای امنیتی» پیچیده شده که در آن امنیت انرژی برای چین، با اولویت‌های بازدارندگی نظامی آمریکا در تعارض قرار گرفته است. نتیجه‌گیری مقاله حاکی از آن است که رقابت قدرت‌های فرامنطقه‌ای، نه تنها موجب تضعیف ثبات در تنگه هرمز و آبراه‌های حیاتی شده، بلکه با «امنیتی‌سازی» پروژه‌های توسعه‌ای و گسترش مسابقه تسلیحاتی میان بازیگران منطقه‌ای، معماری امنیت دریایی را به سمت بی‌ثباتی و تکه‌تکه‌شدن سوق داده است.

https://www.rahbordsyasi.ir/article_246990_1c065e9da64910a773e74def359a1d1b.pdf