ناشر: انتشارات نگاه راهبردی با همکاری انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی راهبرد سیاسی 2588-4565 مقالات آماده انتشار 2026 07 01 The Monitorability of the Iranian Administrative System and Its Relationship with Civil Society from the Perspective of Systems Theory نظارت پذیری نظام اداری ایران و ارتباط آن با جامعه مدنی از منظر نظریه سیستمی 246596 FA خلیل اله سردارنیا استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران لقمان سلطانی دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2026 02 21 The basis of this research is the framework of systems theory, which considers the administrative system and civil society as subsystems of a larger system and interacting with their environment. Undoubtedly, in today's complex societies with various crises, bureaucracy as a part of governance must be in a reciprocal relationship with society and its surroundings. Since systems theory pays attention to the relationship between the government and the people, and bureaucracy is related to the functional aspect and service provision of the government, paying attention to the monitorability of the administrative system and its relationship with civil society as two important components of the systems approach will lead to transparency, accountability, and efficiency of the administrative system, and consequently the political and administrative system will face functional and institutional legitimacy. Therefore, the question is; What are the mechanisms and obstacles to achieving effective monitorability of the Iranian administrative system in relation to civil society from the perspective of systems theory? It is assumed that the weakness in the organized relationship between the two subsystems of the administrative system and civil society prevents the effective monitorability of the bureaucracy. The purpose of the research is to; مبنای این پژوهش چهارچوب نظریه سیستمی است، که نظام اداری و جامعه مدنی را زیرسیستم هایی از یک سیستم بزرگتر و در حال تعامل با محیط خود می داند. بی شک در جوامع پیچیده امروزی با بحران های مختلف، بوروکراسی به عنوان جزئی از حکمرانی می بایست در رابطه متقابل با جامعه و پیرامون خود باشد. از آنجا که نظریه سیستمی به رابطه دولت و مردم توجه دارد، و بوروکراسی با وجهه کارکردی و خدمات رسانی دولت مرتبط است، توجه به نظارت پذیری نظام اداری و ارتباط آن با جامعه مدنی به عنوان دو مؤلفه مهم رویکرد سیستمی، موجب شفافیت، پاسخ گویی و کارآمدی نظام اداری می شود، و به تبع آن نظام سیاسی و اداری با مشروعیت عملکردی و تأسیسی مواجه خواهد شد. بنابراین سوال این است؛ سازوکارها و موانع تحقق نظارت پذیری مؤثر نظام اداری ایران در ارتباط با جامعه مدنی از منظر نظریه سیستمی چیستند؟ فرض بر این است که، ضعف در ارتباط سازمان یافته بین دو زیرسیستم نظام اداری و جامعه مدنی مانع از نظارت پذیری مؤثر بوروکراسی می شود. هدف از تحقیق این است که؛ نقش نظارتی جامعه مدنی، از طریق افزایش تعامل، شفافیت و ارائه بازخورد، برای کارآمدی بوروکراسی و حکمرانی خوب حیاتی است.